Inspirerende verhalen van ‘blinkers’ …

Want iedereen straalt vanbinnen

Wat een blinker!
Marie-Christine komt altijd ‘een beetje’ vroeger wanneer ze vrijwilliger is als stiltebewaarder bij BlinkOut. In dat beetje tijd dat ze vroeger komt, stofzuigt ze vaak bijna de hele ruimte. Omdat het vanaf 10u stil moet zijn. Ze leeft zich de hele dag uit in de stiltekamer, in alle rust. Ze leeft zich uit in zorg dragen. Voor de plantjes, voor de stilte, voor de bezoekers, voor andere vrijwilligers, voor onze vzw. Zo neemt ze flyers mee om op andere plaatsen uit te delen. Zo is zij degene die iedere keer koffiemelk kocht voor alle vrijwilligers. Wat haar typeert is dat we dat laatste nog maar een korte tijd geleden ontdekten.
Want zo is Marie-Christine. Ze draagt zorg. In alle rust, niet in de schijnwerpers.
Ze draagt ook een onzichtbare moeilijkheid met zich mee. Want je ziet autisme nu eenmaal niet. Je ziet niet hoe moeilijk het soms is wanneer we iets last-minute aanpassen. Je ziet niet hoe het vanbinnen wervelt van prikkels en emoties. Je ziet niet hoeveel het haar doet. Hoe zelden ze erkenning vindt voor dat onzichtbare stuk dat ze meedraagt. Want je ziet wel hoe ze helemaal straalt als ze ook erkenning krijgt gewoon, voor haar oprechte inzet.
Daarom is zij voor ons een Blinker bij uitstek! Omdat ze toch last minute invalt als een andere vrijwilliger niet kan. Omdat ze zo zorg draagt. Ze is een blinker omdat ze ontroerd vertelt over haar moeilijkheden en over haar mogelijkheden. Omdat ze vertelt hoeveel deugd het haar doet dat ze haar bijdrage mag leveren aan ons verhaal. En omdat die bijdrage echt waardevol is.

Ze is een blinker van BlinkOut omdat ze straalt van binnenuit. Iedere keer weer.

NEST. EEN STILLE KIJK OP DE WERELD.

DE STILTEKAMER
Wij vragen niet om stil te zijn voor jezelf
Wij vragen je om stil te zijn voor de anderen
En wij vragen de anderen om stil te zijn voor jou
Stilte is geen afwezigheid van geluid, het is aanwezigheid van wederzijdse aanvaarding. De ruimte
geven aan mekaar om jezelf te kunnen ontplooien, waarbinnen je kunt functioneren.
Een kamer, een huis, een buurt, een land, een wereld.
De algoritmes voor onze eigen kaders zijn eenvoudig want we bepalen zelf de regels en de grenzen.
Wanneer mensen samenkomen worden algoritmes algebra. Hier volgen we de bestaande regels,
aanvaarden we de grenzen. Omdat alles concreter wordt ontdekken we de schoonheid van het
abstracte denken, geholpen door de stilte.

HET VENSTER
De eenvoud van de stilte vergroot de kijk op de wereld, verbreed de structuur, verhoogt de
draagkracht. Details worden zichtbaarder, wat wel en niet belangrijk is wordt duidelijker. Hoe meer
we naar buiten kijken, hoe sterker we onszelf zien vanbinnen.

DE VIJFDE VERDIEPING
Breng tientallen oude meubeltjes, honderden plantjes en duizenden etiketjes samen met mensen die
naar elkaar luisteren en naar de wereld kijken en je krijgt een collage, gratis want onbetaalbaar.

VERANTWOORDING
Op zes juli van dit jaar, na mijn eerste permanentie als stiltebewaker, schreef ik in mijn verslag de
woorden van de Engelse dichter William Wordsworth : Poetry is observation recollected in
tranquility. Voor mij was het duidelijk, dit is kunst.

DANKBETUIGING
Dank aan allen. Uiteraard.
Philippe